ΑΝΑΛΥΣΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΗΣ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑΣ · ΜΠρΘεσ 24292/2026
Συνεπιμέλεια όταν οι γονείς δεν συνεργάζονται: τι αποφάσισε το δικαστήριο
1. Τα πραγματικά περιστατικά
Το δικαστήριο συνεκδίκασε αντίθετες αγωγές γονέων μετά τη διάσπαση της συμβίωσής τους. Αντικείμενο ήταν η επιμέλεια δύο ανήλικων παιδιών, η επικοινωνία του πατέρα, η διατροφή τους και η λύση του γάμου. Η έντονη σύγκρουση επηρέαζε την καθημερινή συνεργασία των γονέων και, όπως διαπιστώθηκε, τη συναισθηματική κατάσταση ενός από τα παιδιά.
2. Τι αποδείχθηκε
Το δικαστήριο συνεκτίμησε εκθέσεις κοινωνικής υπηρεσίας, μαρτυρικές καταθέσεις, την επικοινωνία των γονέων και τη γνώμη των ανηλίκων. Οι γονείς συνεννοούνταν κυρίως με συγκρουσιακά μηνύματα και υπήρχαν διαφωνίες για δραστηριότητες και διατροφή. Ένα από τα παιδιά αρνούνταν να διαμείνει στην κατοικία του πατέρα, ενώ το άλλο εξέφραζε θετικά συναισθήματα και για τους δύο γονείς.
3. Ουσιαστικό και νομικό ζήτημα
Η διάσταση δεν συνεπάγεται αυτομάτως αποκλειστική επιμέλεια. Κατά τα άρθρα 1511 και 1514 ΑΚ, η δικαστική παρέμβαση απαιτεί αξιολόγηση του βέλτιστου συμφέροντος του τέκνου. Ούτε η απλή διαφωνία αρκεί πάντοτε για αποκλειστική ανάθεση ούτε όμως η κοινή επιμέλεια μπορεί να επιβληθεί μηχανικά, όταν η ανυπαρξία συνεργασίας αποσταθεροποιεί τη ζωή του παιδιού.
4. Η κρίση του δικαστηρίου
Η επιμέλεια των δύο παιδιών ανατέθηκε αποκλειστικά στη μητέρα, ενώ η γονική μέριμνα στις λοιπές εκφάνσεις της παρέμεινε κοινή. Ρυθμίστηκε ειδικά η επικοινωνία με τον πατέρα, ο οποίος υποχρεώθηκε να καταβάλλει μηνιαία διατροφή 200 ευρώ για το ένα παιδί και 180 ευρώ για το άλλο, για το διάστημα που προσδιορίζει η απόφαση. Οι αγωγές έγιναν εν μέρει δεκτές.
5. Πρακτική σημασία και όρια
Η αποκλειστική επιμέλεια δεν καταργεί τη συμμετοχή και των δύο γονέων στα σημαντικά ζητήματα του άρθρου 1519 ΑΚ. Κρίσιμη είναι η συγκεκριμένη αποδεικτική εικόνα, όχι ένας γενικός ισχυρισμός περί κακών σχέσεων. Η απόφαση δεν δημιουργεί γενικό τεκμήριο υπέρ της μητέρας ή του πατέρα.